Rozdział 10

Koło godziny 3 w nocy dziewczyny zaczęły mnie budzić. Na początku nie wiedziałam co się dzieje. Dziewczyny wyjaśniły mi że idziemy zrobić chłopakom psikusa, od razu się zgodziłam. Postanowiliśmy że weżniemy bitą śmietanę i wysmarujemy im twarze. Każda wzięłam butelkę i poszłyśmy do pokoju panów. Jak ino weszliśmy do pokoju od razu nas przeraził ten widok wszystkie ciuchy leżały dosłownie wszędzie. Poszłyśmy do chłopaków ja do Damiana i narysowałam mu wąsy i brodę. Po skończonej akcji poszły my do pokoju dalej spać. Około godziny 8 usłyszałyśmy przeraźliwy krzyk(jak można się domyśleć dobiegał z sypiali chłopaków). Po 20 minutach źli chłopaki, a my nie mogły się powstrzymać od śmiechu.

-Bardzo śmieszne.- powiedział wciekły Damian.

-Taaak-mówiłam śmiejąc się- Damian wybacz ale masz coś na twarzy a Olek i Nikodem w też.-dalej śmiałyśmy się.

-Tak, ciekawe jak wy będziecie się teraz śmiać.-powiedział Damian patrząc na butelki bitej śmietany które zostawiłyśmy w pokoju.

-O nie nawet się nie ważcie.-powiedziałam biegnąc po pojemniki ale niestety Damian był szybszy. Wziął wszystkie trzy i wrzucił po jednym Olkowi i Nikodemowi. Zaczęły my krzyczeć i uciekać ale znowu się okazało że są od nas szybsi. Damian wziął mnie złapał i zaczął mnie smarować. Aż pewnego momentu kiedy nasze wzroki się spotkały, nasze twarze zaczęły się do siebie zbliżać. Dzieliło nas kilka centymetrów, kiedy wyrwałam Damianowi butelkę i teraz to on był cały w bitej śmietanie. Po długiej walce postanowiliśmy wziąć prysznic, ponieważ wszyscy cali byliśmy brudni. Kiedy wychodziliśmy z pokoju nasi kochani panowie powiedzieli że oni się jeszcze zemszczą. Po półgodzinnym prysznicu, poszłam się położyć nawet nie wiem kiedy zasnęłam. Około godziny 19 do pokoju mojego pokoju przyszedł Damian i mnie obudził.

-Domi wstawaj.- powiedział łagodnym głosem.

-Jeszcze pięć minutek. Proszę.

-O nie wstajesz w tej chwili bo za godzinę występujemy na koncercie "Lato ZET i dwójki".

-Co?!

-Coś nie tak?

-Ja nie zdążę się przygotować.

-Na pewno zdążysz.

Nie zwracałam uwagi co Damian jeszcze mówi tylko wybiegłam się szykować. Do wyjścia na scenę zostało nam dziesięć minut ubrana byłam w białą rozkloszowaną sukienku z wycięciem na plecach w kształcie serca, włosy miałam rozpuszczone lekko falowane. Kiedy mieliśmy wychodzić na scene popatrzyłam ile jest widów( prawie 20 tysięcy )jeszcze te kamery.

-Damian ja nie dam rady wyjść za dużo jest ludzi.

-Spokojnie dasz rade, pamiętaj ja jestem koło ciebie.

-Tam jest prawie 20 tysięcy widzów i jeszcze te setki tysięcy przed telewizorami. Damian ja nie dam rady.-miałam iść do garderoby kiedy Damian złapał mnie za rękę.

-Wyobraź sobie że jesteśmy na próbie.- w tym samym czasie usłyszeliśmy głos prowadzącego który nas zapowiedział.- Teraz nie ma obrotu.- pociągnął mnie za rękę i wyszliśmy na scenę wszystko wyszło nam idealnie. Po udanym koncercie poszliśmy do autobusu. Oczywiście nie odbyło się bez rozdania autografów. Kiedy wyszłam już umyta z łazienki wszyscy już spali(co się dziwić była prawie 23). Poszłam do pokoju po laptopa i usiadłam na kanapie. Kiedy miałam już wyłączać do laptopa przyszedł Damian i usiadł koło mnie z poważną miną.

-Dominika możemy porozmawiać?- powiedział dość poważnie.

-Tak, a coś się stało?

-Nie, ale mam ci coś ważnego do powiedzenia.

-Więc słucham.

-Ok, nie wiem za bardzo jak zacząć.

-Najlepiej od początku.

-Dobra więc pamiętasz ren dzień jak pojechaliśmy na lody włoskie?

-Tak pamiętam, to wtedy też mnie uratowałaś od Michała.

-No więc wtedy kiedy się ubrudziłaś i popatrzyłem w twoje zielone oczy poczułem dziwne uczucie nawet nie da się tego opisać słowami. Z dnia na dzień coraz bardziej się upewniałem co tego uczucia.

-Nie za bardzo rozumiem.

-Co tu rozumieć, po prostu się w tobie zakochałem, a dziś przed koncertem kiedy cię trzymałem za rękę i patrzyłem w twoje piękne zielone oczy poczułem tak zwane "motyle w brzuchu" . Wiem że to jest dziwne ale czy zostaniesz moją dziewczyną?

-Zaskoczyłeś mnie, ale ja też coś do ciebie poczułam w tym samym czasie co ty, wtedy byłam pewna że ktoś taki jak ty nie będzie chciał ze mną chodzić.

-Skąd taka myśl, a co z odpowiedzią na moje prytanie.

-Zgoda, zostanę twoją dziewczyną.

-Na prawdę, tak się ciesze.- po tych słowach stał szczęśliwy jak dziecko i zaczął mnie kręcić jak małym dziecko.

-Postaw mnie wariacie.

-Już ale się ciesze że jesteś moją dziewczyną.

-Dobra, dobra ale idź spać bo mi tutaj uśniesz.

-Ok już ide, a czy dostane całusa na dobranoc.- pamiętam jaką minę zrobił oczy niczym ten kot ze Shreka.

-Jak dziecko.- po tych słowach pocałowałam go.

-Dobranoc kochanie.-powiedział Damian.

-Dobranoc.- każdy z nas poszło do swojego pokoju spać. Nawet nie pamiętam kiedy usnęłam tyle emocji na jeden dzień do dla mnie za dużo.